پریزاد
ساقیا سایه ابرست وبهار و لب جوی من نگویم چه کن از اهل دلی خود تو بگو بوی یکرنگی از این قوم نیاید برخیز دلق آلوده ی صوفی به می ناب بشوی سفله طبع ست جهان بر کرمش تکیه مکن ای جهان دیده ثبات قدم از سفله مجوی گوش بگشای که بلبل به فغان می گوید خواجه تقصیر مفرما گل توفیق ببوی یک نصیحت کنمت بشنو صد گنج ببر از ره عیش درآ و ره عیب مپوی شکر آن را که دگر بار رسیدی به بهار بیخ نیکی بنشان و بر تحقیق بجوی پیشتر زانکه شوی خاک در میکد ه ها یکدو روزی بسراند ره میخانه بپوی گفتی از حافظ ما بوی ریا می آید آفرین بر نفست باد که خوش بردی بوی **حافظ**
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388ساعت
15:2 توسط غزل| |
| Design By : Night Skin |
سلام
من نمی دونم چه جوری از شما دوستان گلم بابت اینکه به وبم سر زدید تشکر کنم.
اما فقط ازتون خواهش می کنم که باز هم به من سر بزنید
*غزل*
من نمی دونم چه جوری از شما دوستان گلم بابت اینکه به وبم سر زدید تشکر کنم.
اما فقط ازتون خواهش می کنم که باز هم به من سر بزنید
*غزل*
